خواجه نصير الدين الطوسي

140

روضة التسليم يا تصورات ( فارسى )

ركوع نيم سجود است چون تسليم اختيارى بأمر او تعالى و دو سجود يكى بر دلائل مصنوعات قولى و أمرى كه آثار علم او تعالىست ، و نشستن بتحيّات آنكه چون اين شرائع بر اين جمله تمهيد افتاد دلش از حركت جهالت مختلفه بيارامد نفس او بتسليم طبيعى فى مقعد صدق عند مليك مقتدر قرار گرفت ، و دو سلام يكى براست و يكى به چپ باز ميدهد آنكه چون اين دو امكان يعنى عالم خلقى و خاصّ أمرى برخاست و تحقيق اين هر دو بعالم وحدت الهى حاصل شد سلامى بر اهل يمين كه وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ، و يكى بر اهل شمال كه اهل ترتّب‌اند لازم آمد ، و السّلام و همچنين روزه آنكه به روزه كسر قوّت شهوى بباشد زيرا كه نفس انسانى در اوّل بدايت ميل بلذّات و شهوات اين عالم مىكند و به اين سبب در صدمهء انتكاس و ورطهء انحطاط درجهء وجود مىافتد ، و در ميان اين الّا بحبس نفس از ميل ممكن نمىگردد ، و روزه كه مثل حبس نفس است از ميل با ميان آوردن تا سالى سى روز هر روز تا شب دهان از طعام و شراب بسته دارند و از مشتبهات كه مألوف ذوق و مرغوب طبيعت باشد مجتنب و محترز باشند و بر آن تجبّر و اكراه صبر كنند ، تا بتدريج صورتى در نفس او مرتسم شود و به آن رسد كه همه اعضاء و جوارح و قوّتهاى اندرونى و بيرونى را از همه ناشايستها نشسته دارند ، و بر همه لذّات و شهوات اين جهانى صبر اختيار كنند ، و از هر باب فكر و قول و فعل كه نه مطابق عقل باشد و نه باجازت عقل يعنى بأمر محقّ نشسته پرهيز واجب دارند و همچنين زكات آنكه همچنانكه مال مرد بنصابى [ 112 ] ميرسد كه كسى ديگر از آن نصيبى تواند كرد و بر خشيت مكنت و استظهار خود چيزى از آن باهل احتياج دهد